مطالب و نوشته های این وبلاگ شاید تخیلی باشد یا واقعی
اما چیزی که مسلم است هر آنچه در آن نوشته شده بجز دیدگاهای بازدید کنندگانش به من تعلق دارد
دوستدار هر انچه که می نگارم هستم و تو بدان که از صمیم قلبم بعضی از انها را به رشته تحریر در آورده ام.
میدانم که اینها را روزی خواهم سوزانید و بر بادشان خواهم داد.ویا اینکه بر بادم خواهند داد.
پس تو ای دوست من صبور باش و همراه من بمان چرا که عبورت را پاس خواهم داشت وماندنت را قدر.

درود
مبارکه جا عوض کردی خونه نو مبارک باشه
خوب منهم صبرم زیاده صبر میکنم ببینم آخرش چی میشه
قربان تو H
توسط: خودت میدونی در نوامبر 26, 2008
در 10:25 ق.ظ.
سلام
اسم وبلاگ رو دیدم با این فکر اومدم که پره از دری وری های سیاسی……ولی…………….
دیپلمات آقا یا خانوم (نمی دونم و حدث هم نمی زنم) موفق باشید
توسط: baran2008 در دسامبر 13, 2008
در 8:55 ب.ظ.
سلام
دنبال گودال آبی بودم واسه وبلاگم
به اینجا رسیدم
پایدار باشی و رستگار
توسط: سارا در آوریل 6, 2009
در 6:40 ق.ظ.
بابا کجائی تو ؟؟؟؟؟؟
جواب گوشیتو که نمیدی و همش میگه در دسترس نیستی !!!
کاری نکن که عصبانی شم !!!!!
لااقل بیا جواب منو اینجا بده دیگه !!!
اگه گرفتی یه زنگ بزن دلم برات یه ذره شده !!!!
توسط: nader در مه 15, 2009
در 1:10 ب.ظ.
سلام
من از بلاگ شما فیلم elegy را دانلود کردم. ولی پسورد فایل را نمیدانم. میشه کمکم کنید ؟
لطفاً
توسط: پریسا در ژوئن 9, 2009
در 9:14 ق.ظ.
جقدر کامل و کوتاه نوشتید ، خیلی عمیق بود .
توسط: علی در سپتامبر 25, 2009
در 8:48 ب.ظ.
سلام
ديپلمات
من هم زماني مي خواستم ديپلملت باشم . امروز اينجا را ديدم بسيار خرسندم و اميدوارم در شلوغي زمين و زمان بازهم بتوانم سر بزنم نوشته راه رفتن را بسيار پسنديدم.
به من هم سر بزنيد البته وبلاگم قديمي و ناچيز است و زاييده فرصت هاي سوخته: demos.persianblog.ir/
توسط: ط-م در دسامبر 24, 2009
در 10:24 ق.ظ.
سلام
یکی از آخرین امکاناتی که برای ما مانده است
و یکی از بزرگترین موهبات الهی
نوشتن است
و نوشتن.
بیان همه آنچه می خواهیم بگوئیم ولی توان نوشتنش را داریم.
توانمند باشید.
28/11/88- بیگی
من دوستدار متعصب موسیقی و سینما هستم و از سرگرمیهای من که برایم جدی است (( صدا)) است.
و تصویر.
در قاب کتاب ، مجله، صفحه گرام و…
پایدار باشید.
توسط: سهراب در فوریه 17, 2010
در 12:00 ب.ظ.
من لولی ملامتی
پیر و خسته دل
تو کولی جوان بی آرام تیز رو!
رنجور می کند نفس پیر من تو را
حق داشتی برو!
———
دیروز یکی برام نوشت: کشتی ها در لنگرگاه احساس امنیت میکنند اما برای آنجا ساخته نشده اند.
—-
پس از عمری خستگی و آوارگی و غربت به وبلاگ شما سرزدم
با وجود گذر سخت و کند زمان بوی تازگی دارد
پیروز باشید
توسط: t.m.k در اکتبر 5, 2010
در 10:02 ق.ظ.
پیروز و سر بلند باشی
توسط: اشکان در فوریه 3, 2011
در 7:57 ب.ظ.