يادته زير آتيش بوديم و تو همش ميخنديدي؟
تو يك خيز پنج ثانيه خودمو انداختم طرفت و با فرياد توي اون همه صداي انفجار و لرزش زمين زير پاهامون كه ديوانه كننده بود ازت پرسيدم: ديوونه شدي؟ چته؟ دارم سلاخي مون ميكنن اونوقت تو داري ريسه ميري؟نكنه موج گرفتت؟
دم گوشم هوار ميكشه:امروز چند شنبه است؟
-سه شنبه،چه ربطي داره به اين مسخره بازي تو؟
-خره امشب چهارشنبه سوريه برو حال كن صدام داره برامون آتيش مشتي ميفرسته
نتونستم جلوي زهرخندم رو بگيرم.
اونشب از سيصد نفر گروهان سلمان فارسي فقط بيست و دو نفر باقي موند